اثر مثبت تغذیه ابتدایی بر مقاومت جوجه های جوان علیه استرس سرما
در شرایط فارمی گرسنگی 48-72 ساعت پس از تفریخ معمول میباشد که با تاخیر در توسعه دستگاه گوارش پرنده، قابلیت جذب کیسه زرده و متعاقبا کاهش عملکرد همراه میباشد. اطلاعات کمی در مورد اثرات تغذیه اولیه بر هفتههای پایانی پرورش موجود است و همچنین اثر آن بر روی سیستم تنظیم حرارتی پرنده شناخته شده نیست. در مطالعه ای اثر ترکیب جیره در تغذیه ابتدایی بر روی دستگاه تنظیم حرارتی جوجههای جوان مورد بررسی قرار گرفت. برای 200 قطعه جوجه Hybro 5گروه تیمار به سرعت پس از تفریخ درنظر گرفته شد (وزن اولیه جوجه 43.6گرم) : گروههای تیماری شامل کنترل، دگستروز، آلبومن، پریاستارتر، پریاستارتر همراه با چربی. آب به طور آزاد در دسترس بود. اندازه گیری برای 4 جوجه با 10 تکرار در هر گروه تیمار صورت گرفت. در 2-3 روزگی نصف جوجه ها به مدت 30 دقیقه در معرض دمای 20درجه سانتیگراد به منظور تعیین میزان مقاومت علیه سرما قرار گرفتند و همچنین دمای رکتوم در پیش از استرس سرما، بلافاصله بعد از آن و 30 دقیقه پس از اتمام آن اندازه گیری شد. پس از آن تمامی جوجهها به منظور تعیین میزان رشد بدن کشته شدند. جوجه های هر 2گروه که با پریاستارتر تغذیه شده بودند رشد سریعتری از سایر گروه ها داشتند. وزن بدنی بالاتر، جذب بالاتر کیسه زرده، وزن بالاتر قلب و کبد و همچنین اندازه طول بیشتر در دستگاه گوارش و جوجه مشاهده گردید. طی 2-3 روز اختلاف متغیرهای فوق با سایر گروه های تیمار افزایش یافت. دمای رکتوم در گروه های پریاستارتر قبل از آغاز استرس سرما بیش از سایر گروه های تیمار بود (حدود 40.6-40.7 درجه سانتیگراد) و پس از استرس سرما (0.6-0.7 درجه سانتیگراد) دمای بدن کاهش یافت. در گروه کنترل در دوره استرس سرما (دما به 39.5 درجه سانتیگراد و کاهش 1.2 درجه) و در گروه آلبومن (دما به 39.8 و 2.1 درجه سانتیگراد) در حالیکه در گروه دگستروز (دما حدود 40.4 و کاهش 1.2 درجه سانتیگراد) را شاهد بودیم. نتیجهگیری میشود ترکیب تغذیه ابتدایی در جوجههای گوشتی (علاوه بر تاثیر مهم بر روی رشد بدن) موجب توسعه سیستم تنظیم حرارتی بدن و افزایش مقاومت علیه استرس سرمل میگردد که احتمالا پاسخی به سرعت تغییرات متابولیک میباشد.
دکتر سروش خادمیان
دستیار تخصصی بهداشت و بیماریهای طیور